Sammath

Dodengang

Folter Records

Het Nederlandse Sammath draait ondertussen al dertien jaar mee, zeg. En er is al heel wat veranderd sedert die mysterieuze “Zwaardbroeders Bij De Bergengte”-demo uit 1996. Toen ging Sammath immers nog gehuld in een waas van gecorpsepainte mystiek, het was al puur ondergrondse black metal die de klok sloeg, en de groep zat niet verlegen om zinsneden als  “Laat de zwarte vlam branden in al zijn heidense glorie!” et cetera. Maar de tijden zijn veranderd. De lijkenverf werd achterwege gelaten, Sammath loenste met een scheef oog naar de death metal en ruilde de mystiek in voor brutaliteit. Laat “Dodengang” daar het tot nu toe beste voorbeeld van zijn. Het nieuwe schijfje schuimbekt van begin tot einde, ratelt als een machinegeweer van een gezond kaliber en maakt weinig tot geen gevangen. Compositorisch is “Dodengang” alleszins heel doordacht: dat dit geen product is dat in een beschimmeld repetitiehok ontsproten is aan de al even beschimmelde geest van een stel pseudo-kwaadaardige tieners, hoor je al vanop kilometers afstand. De instrumenten worden goed beheerst, de drum klinkt ook in de snelle passages meestal vrij strak, en de smerige zang van meesterbrein Jan Kruitwagen overdekt de nummers met een passend zwavellaagje. Hoewel “Dodengang” qua aanpak en agressie een black metalplaat pur sang is geworden, moeten we toch wel heel diep denken om een soortgelijke groep te kunnen opnoemen. En dat zal wel een compliment zijn, zeker? Naja kijk, dit is gewoon een lekkere black metalschijf. Geen klassieker, dat niet, maar wel zo'n dingetje dat na een paar luisterbeurten gezapig in het geheugen komt te liggen. En dat is tegenwoordig ook al veel.

Piet Van Coillie 72    

Sammath Home Sammath Biography Sammath Discography Sammath Contact